

—Баҡсағыҙ ҙа барҙыр әле?—тип һорайым.
—Булды. Ике баламды яңғыҙ үҫтерҙем, баҡса тоттом. Хәҙер ҡан баҫымы йонсота. Әммә тик ултырғы килмәй. Был йортта 1991 йылдан йәшәйем инде. Торған урыныбыҙ матурыраҡ, йәмлерәк булһын тип тырышам. 26 йыл Балалар дауаханаһы ашханаһында эшләнем. Ул саҡтағы коллегаларым менән әле лә ҡатышабыҙ, йылы мөнәсәбәттәбеҙ. Шәфҡәт туташы Зиләнең ҡыҙы Илфира сәскәләр үҫтереп һатыу менән булыша, буш саҡта уға ла ярҙамға барам,—ти Рәсимә апай.
Беҙ һөйләшкән арала әллә күпме күршеһе янынан үтте. Һәр береһе йылмайып сәләмләне, хәлен һорашты, «Беҙгә лә ярҙамға кил»,—тип шаяртты.
Матурлыҡ тантана иткән ерҙә йылмайыуға, изгелеккә, дуҫлыҡҡа урын бар шул. Күңелдәребеҙ, йәшәгән еребеҙ һәр саҡ гүзәл булһын. Рәсимә апай кеүек замандаштарыбыҙға эйәреүселәр артһын!