Телефон булғым килә...

Был хәл пандемияға тиклем ысын булған. Рус теле уҡытыусыһы балаларҙың сираттағы иншаһын тикшереп ултырғанда һулҡылдап иларға керешә. Телефонда нимәлер ҡарап ятҡан ире быны күреп ғәжәпләнеп: “Ниңә илайһың?”—тип һорай. --Балалар яҙған иншаны уҡып,--тигән ҡатыны.—Уҡыусыларға “Иң ҙур хыялым” тигән темаға инша яҙырға ҡушҡайным. Бер малайҙың иншаһы үҙәгемә үтте. Ҡатыны һулҡылдап илап, һөйләй алмағас, ир дәфтәрҙе ҡулына алып, әлеге иншаны үҙе уҡый.

“Минең ҙур хыялым –ата-әсәйҙең телефоны булыу. Атайым һәр саҡ эштән һуң телефонда ултыра. Бер нәмә әйтә башлаһам: “Эштән һуң арыным, икенсе ваҡыт”,--тип ҡуя, ә үҙе сәғәттәр буйы телефонына текләп ултыра. Әсәйем дә үҙ эше менән мәшғүл. Мин гелән уның бушағанын көтәм. Миңә ваҡыты юҡ. Ә берәйһе шылтыратһа, сәғәттәр буйы һөйләшә. Атайым менән әсәйем минең үтенесемде ишетмәйҙәр. Телефонда мөһимерәк эштәре бар. Әсәй ҙә йыш ҡына “Буш түгелмен, аҙаҡтан”,--тип яуап ҡайтара. Шуға мин ата-әсәйемдең телефоны булғым килә, телефон булһам уларға яҡыныраҡ булыр инем”.

Ир был яҙманы уҡый ҙа уфтанып: “Эх, ул малайҙы ҡосаҡлағым килеп китте”,--ти.

--Ҡосаҡла, һин уны хәҙер үк ҡосаҡлай алаһың. Сөнки был иншаны беҙҙең улыбыҙ яҙған,--тип яуап ҡайтара уҡытыусы ҡатын.

Фото:syl.ru

Автор:Резеда Валиева

Читайте нас

Партнеры